EMPATİ

akşam bi kahve içtik arkadaşımla.bi kaç aydır leyla gibi geziyor.o kadar iyi ,nazik ,tatlı bi kız ki..zamanında çok güzeldi.ama iki çocuğu oldu.sıkıntılı hamililelikler geçirdi.hele ikinci çocuğu tosuncuk olarak (6 kilo kadar ) doğunca ,fiziğinde bozulmalar oldu.onu hiç umursamayan bi eşi vardı.ne zaman fıtness ,spor ,yüzme gibi bişeye gitmek için konu açsa adam hep oralara harcanan paranın derdine düşer ,ondan toparlanmaları için zaman isterdi.bu da "peki,nasıl dersen " der,kjendince "idare" ederdi.esnaftı eşi.İflas ettiler,kriz onları vurdu..bi kadının en basit ihtiyaçları bile ona lüks gibi geldi,çocuklarını büyüttü.yine "idare " etti.hep bahsettiğim hatice abla bize tavsiye verirdi,"yaranamazsın kocana...kadınca şeylerinden feragat etme.giyiminden ,kuşamından ,estetiğinden vaz geçme.." Ama bizimkinde nerde...çocuğunu iki sene emzirdi.çok kişi ona demiştir,bu kadar emzirmene gerek yok,bak göğüslerinin formu bozuluyor..Ama yine onun için fiziksel hiçbişeyin kıymeti yok,kocası da cebinden para çıkmasın da ne olursa olsun zihniyetinde zaten "yok iyisin böyle,ben seni böyle seviyorum"

sonra bi gün...artık yürümedi...ayrıldılar..çalışmaya başladı arkadaşım..kendine güveni geldi..konuştuğunda sadece susar ve dinlersin.o kadar akıllı ve o kadar tatlıdır ki..insanlar onu görünce önce zekasına ,sonra sevimliliğine vurulur.boşandıktan sonra bi sürü evlenme teklifi aldı,hem de iki çocuğuna rağmen .üstelik bu adamlar iş adamlarıydı,zengin ,kodaman tiplerdi.ama çocuklar için kabul de etmedi..sonra bi gün tesadüfen bi kez gördüğü bi adama aşık oldu.yolda karşılaşmışlar,romantik bi olay olmuş aralarında ,birbirlerinden etkilenmişler.telefon numaralarını almışlar birbirlerinin.ve aylarca sadece telefonda konuşmuşlar.İstanbul a gitme sebebim oydu..çünkü aylarca telefonda konuştuğu ,herşeyini anlattığı ,hayatımda ilk kez birine fiziksel hiçbişey olmadan hemde aşık oldum dediği adamı görmeye gidiyordu.uzaktan da dursam ,onunla olmamı istedi.hayatında hiç bi şeye bu kadar cesaret göstermemişti.İstanbulu bilmiyordu da.yanımda ol,en azından aynı şehirde olalım dedi.onun için gittim.İşten izin alamamıştı,çünkü şimdi çalıştığı kurumda dosyalar öylesine karışık ki,yalnız o içinden çıkabiliyor..bırakmıyorlar kızı .o da cuma günü deli gibi çalışı ,ne kadar iş varsa ,angarya lar da dahil yaptı.gece yarısına kadar ,ne olur ne olmaz diyerek pazartesi yapılması gerekenleri bile bitirdi.gece ona ,ofisine kurabiye çay götürdüm.anladığım kadarına yardım ettim.En azından on kadar dosyayı prıograma işledim.geceyarısı uçağı ile İstanbula gittik.plana göre onu tanımayacaktım,birlikte inecektik .ben ayırdığımız otele gidecektim.onu sevgilisi karşılayacaktı.normalde süslü bi kızdır.ama ona en doğal haliyle gitmek istedi.spor bi diz üstü etek,bi gömlek ,bi mont..fönlü saçlar,hafif bi makyaj..ayağında ,çantası ve montuna uygun babetler vardı.çok da tatlıydı bana sorarsanız.uçaktan indik,hemen arkasındaydım.elinde telefon,çıkışa yaklaşınca "sevgilim nerdes,n " diye aradı onu.sonra bir baktım ,karşıda kızarmış bi adam,bizimki ona doğru yaklaştı koşar adım.sarıldılar birbirlerine.hava limanında öpüştüler.ben yürümeye devam ettim ,çok da duygulandım açıkçası..adamın kucağında bi dolu papatya ...ona verdi.sonra Atatürk havalimanından peşpeşe çıktık..hemen arkalarındaydım..mutlu görünüyorlardı..metroya giden yolda yürüyen merdivenlerde ve metroda sürekli öpüştüler.söylediğine göre "ilk kez kadın olduğunu hissetmiş.."

"beni seviyor " diyordu hep.."penelope anlıyopr musun ..beni seviyor..yani aylardır sadece konuşarak sevdik birbirimizi..tanıdık,sevdiklerimizi,sevmediklerimizi,fikirlerimizi...beynimi seviyor ben,m..kalbimi seviyor.."

ne mutlu diyordum ona..."bak şansın döndü işte..harika..muhteşem senin için " diyordum..

iki gün beraber oldular.ikinci gün ayrıldı ,yanıma geldi..bi gece de beraber turladık şehri istanbulu..pazar akşamı da döndük.ertesi sabah işe yetiştik yani..:) her şey yolunda..gelirken parmağında bi söz alyansı vardı..uçuyordu..

Salı günü ,msn de konuşmuşlar..şimdi işte empati zamanı..lütfen herkes onun yerine koysun kendini..:

-Evet aşkım...muhteşemdi değil mi..
_evet ..de...
_evet de ..nee?
_beni nası buldun..beğendin mi?
_tabi ki aşkım..sana geldim ..koştum ,şartları zorladım geldim..seviyorum seni ben..
_hmmm..
_ne demek şimdi hmmm..yoksa? şüphen mi var..ya da ...sen beğenmedin mi?
_yok beğendim de biraz...
_söyle..
_yok ya..neyse..demiycem..
_hayır ateşledin fitili..söyle..
_biraz
_biraz ne...
_kilolusun sen ..yani ben çok kilolu sevmem ..zayıfla bence.yani reklamlarda filan izlemıyo musun..hani jeller var baseni ,göbeği ,bacağı inceltiyor..ya da ne bileyim fıtnesse git,yemeklerden önce su iç..veyahut yediklerinin kalorisini hesapla..
_.....
_hemen bozulma ..ben dürüst biriyim..söyle dedin söyledim..
_yani beğenmedin sen beni..
_öyle değil..zaten ben senin kalbini seviyorum ama.bence zayıflasan acaip güzel olursun.
_üzgünüm ..memnun edememişim seni.
_ettin tabii.ama ben ..nasıl desem ..ben seni böyle yüksek topuklu çizmeler ,klasik iş kadını kıyafetleri..böyle çok ..farklı beklıyordum ..hatta kısa süreli bi şok yaşadım seni görünce.
_....
_ya bak bozulmaca yok.sen olgum birisin..senle karşılaştığımızda daha tatlı ,dünyalar güzeli görünüyordun.ben ona göre hayal kurmuşum.o nedenle şaşrıdım biraz.hepsi bu..ama geçti..seni hala seviyorum..

arkadaşım sadece ağlamaklı olabilmiş.bişey diyememiş..sadece
-bana müsade edermisin..seni üzmekten korkuyorum şimdi,yanlış bişey söylerim ,ya da ağlamaklı oldum ağlarım filan ..üzülürsün..müsadenle kapatayım telefonu..ve üzgünüm hayal kırıklığına uğrattığım için..ben ..ben sadece çok romantik olduğunu sanmıştım..demek değilmiş..onun için üzüldüm ..
diyebilmiş..ve bitap şekilde uyuyor kanepede şimdi..üzerini örttüm..bıraktığım zıkkımdan bi tane içtim artık napiim.
ve ...anlayamıyorum bu dünyayı ben..başka dünyanın çocukları mıyız...
ve erkekler....sizi ne demeli ..bilemıyorum....

neden böylesiniz siz...........ve biz neden bu kadar zayıfızzzzzzz......

peki soru:
-bu kadar net olmalı mı? bunu söyleyerek neyi çzödü şimdi..
_bu söylenilenlere bozulmalı mı?

biz olsak ne yaparız...

insan

aslına bakarsanız hayatın kendisini severim.içinde yaşanan onca hüzne rağmen hemde..hani çıkıp sahildeki üç beş kayaya "ulleeeyyynnn,hhiieeeyyytt "diye bağırmakla bile rahatlayabilen bünyeye ,"bunları nasıl taşıdın kardeeeşşşş" denilen acılar yüklenebiliyor.acılar zamanla yerini yenilerine bırakıyor.amiyane tabirle "kaşarlanarak " ve katlanarak gidiyoruz geleceğe.."her su veren çiçeğe " açıyoruz ,yine balık oluyoruz rakı şişesinde...unutuyoruz yetim ,yertsiz ,yurtsuz olduğumuzu aslında..sonumuza doğru öyle kürek çekerken biz yanımızdan geçen sevdiklerimizin "günahın boynuma ulan" diyerek yükleniyoruz yasak öpüşünü falan filan.....

hayat bir garip problem.onbinbeşyüzdört bilinmeyenli denklem..bir ucu kapalıyken diğer ucu sonsuza giden sayı eğrisi..ama yaşamak güzel şey yine..insan olduğundan emin olmak güzel şey..

oğlum gibi....alex gibi...hatice abla gibi...gencay gibi...sevdiğim herkes gibi...insan insan kokmak..insan yaşamak..

büyüyünce insan olmak istiyorum..bu gün ölen büyüğümüz gibi,giderken herkesin "ne Adamdı bee.." "insan dı ." "böylesi gelmez bi daha " dediklerinden..giderken ne bırakırsınız ki saygınlığınızdan başka...

ilk kez bi cenazede herkesin gülümseyen sevgi dolu yüzünü gördüm.insanlar gülümsüyordu..herkeste güzel anılar bırakmış bir adam..yaşı başı ,pamuk saçları...çok eskiden beraber çalışitığım kitapçı patronumun babası: üstad..".uleyyn kız,az genç olucaktım kiii sana aşk olucaktım kii,sana hayatının aşkını yaşatacaktım kii,ve sana nasıl da sahip çıkacaktım ki..." derdi.."vallaha mı" dememe "bu kadar okkalı itiraftan sonra bu mu yani: vallaha mı?" der bozulur du..ruhu şad olsun..güzel olmak ,güzel ölmek...ve iz bırakmak en güzelinden ...
sigarayı bırakmasam ,"nerde benim sigaram derdim ya...bıraktım zıkkımı...